Sobota.
Kwiecień.
 Wpada mi w ręce pewien ciekawy cytat Scotta Schumana założyciela bloga ‚The Sartorialist’.
„Styl jako koncept został uznany za coś elitarnego, wysublimowanego i drogiego. A to jest przecież podstawowa forma wyrażania się. Tak jak muzyka czy słowa”.

Wywracając oczami nieustannie wierzę, iż pewne rzeczy w moim życiu nie dzieją się przez przypadek. Osoby, które spotykam, miejsca w których jestem, inspiracyjne oddechy świeżości i wyznaczone ścieżki, którymi podążam „bosymi stopami” sprawiają, że odkrywam „to coś” zmieniając przy tym totalnie swój punkt widzenia. Absolutne B-U-M z rozbłyskiem, które po kilku sekundach zaczyna się łączyć, uzupełniać i staje się po prostu całością.

Ludzie.
Lubię kiedy brakuje mi oddechu i staje się bogatsza o tysiące doświadczeń i milion inspiracji. Jean-Luc Godard- francuski reżyser filmowy i scenarzysta twierdzi, iż „nieważne skąd bierzesz inspiracje, ważne co z nimi robisz”… A ja we wszystkich scenariuszach, które pisze dla mnie życie wcielam się praktycznie w każdą rolę.
Zabawne… Czasami gubię się w rozmowach, które muszę odbyć i w wyborach, których muszę dokonać…
Ale czymże jest życie? Pasmem drobnych chwil tak maleńkich jak okruszki chleba w plecaku małej N? Jednego jestem pewna- w moich codziennych chwilach jest mnóstwo rozmaitych sensów, które są kołem ratunkowym dla nadchodzących dni.

Bardzo osobiście.
Pozwólcie, że skupię się teraz na niedalekiej przeszłości, która w wymiarze wszechświata jest bez znaczenia, natomiast w moim wymiarze ma sporą wartość. Moje pojedyncze historie, które ubrałam i przyozdobiłam w słowa i myśli…i ludzie, przede wszystkim ludzie, których poznałam. Moje 30 minut takie realne i chyba bardzo istotne. Mój zachwyt i podziw dla osoby, którą chcę Wam moi drodzy czytelnicy przedstawić w dzisiejszym poście. Osobę, której jestem wdzięczna za jej przyjazne słowa, wskazówki i trafne rady, za duchowe wsparcie, zainteresowanie i dobre serce.
Czasami czyjeś słowa zmieniają cały dzień, nastawienie do siebie, a nawet i do świata. Mowa o kobiecie, do której mam ogromny szacunek, która jest moją ‚małą’ inspiracją. A dla mojej małej N stała się największą idolką.
Katarzyna Niemierowska- skrzypaczka. Współorganizator projektu „Słowiański Jedwab” który miałam przyjemność podziwiać  21 kwietnia w Zamku Książ w Wałbrzychu.

 

 

Kilka słów o ‚Słowiańskim Jedwabiu’ czyli o ” elektryzującej kolekcji i muzyce nie mniej intrygującej niż same kreacje”
Co powiecie na kombinacje świata mody i świata muzyki? Tak wspaniale i  wzajemnie na siebie oddziałują. Niesamowita symbioza połączona z „wachlarzem różnorodnych odcieni stylizacyjnych i muzycznych”.
Organizatorami tegorocznego projektu są Estera i Andrzej Grabarczyk a także Katarzyna Niemierowska. Natomiast wisienką na torcie na piątkowym pokazie była Pani Krystyna Mazurówna.
‚Słowiański Jedwab’ to autorski projekt ukazujący niesamowitą „opowieść o ludzkim życiu”.
Bardzo osobliwym dla mnie momentem była chwila, kiedy w uszach rozbrzmiewał czar skrzypiec fenomenalnego duetu Katarzyny Niemierowskiej i Roberta Delegiewicza, a na wybieg wkroczyły… modelki? Ba! I tutaj zrobię dużą pauzę! Włączając przycisk w głowie ON/OFF pozwólcie, iż zacznę wyliczać: #matki #żony #przyjaciółki #synowe #studentki #panie #damy #optymistki #podróżniczki #ex #aktywistki #szefowe #emerytki  #kobiety bardzo różne i bardzo indywidualne. Widząc każdą z nich mogłam odczytać przeróżne historie… mogłam je sobie wyobrazić.
W moich odczuciach- wyśmienita sztuka łącząca w sobie „elementy muzyki na żywo, tańca, opracowanej choreografii, a nawet aktorstwa”.
Nie widziałam, a przede wszystkim nie słyszałam poprzednich projektów, ale jestem przekonana, iż były równie oryginalne jak w tym roku.
Len w odsłonie Gothic & Rock- czuję, że znalazłam również coś dla siebie…Ponadto zastanawiam się czy wszyscy pamiętają, iż Dolny Śląsk słynął z przemysłu włókienniczego m.in właśnie  z lnu.

Reasumując.
Farfalle w brzuchu.
Magia muzyki + artystyczne stroje+ forma ekspresji a przede wszystkim okazanie szacunku publiczności sprawiło, iż autentycznie gęsia skórka na plecach towarzyszyła mi od początku do końca pokazu.
Kończąc dzisiejszy post pragnę przytoczyć słowa założycielki i projektantki marki RISK MADE IN WARSAW-  ANTONINY SAMECKIEJ:  „A przecież świetnie ubrani ludzie wcale nie rodzą się piękniejsi od innych, nie mają wyjątkowego gustu od pierwszego dnia życia. Chcą być stylowi i atrakcyjni, więc wkładają w to dużo energii i tacy się stają”.

Życzę mnóstwo świeżych pomysłów i niekończącej się oryginalności .

P.

P.S …Moja droga K. dziękuję za Twoją cierpliwość i za to, że uświadamiasz mi, iż nie należy rozkładać wszystkiego na czynniki pierwsze i analizować, analizować, analizować… czasami jednak warto się otworzyć…

Środek lutego.
Wszędzie gdzie spoglądamy zauważamy czerwony kolor. To kolor uczuć. To kolor miłości.
Nawet prowizoryczne straganiki mają walentynkowe produkty, nie mówiąc już co znajduje się na sklepowych półkach.

14 luty.
Niewątpliwie ten dzień skłania ludzi do uwalniania pozytywnych emocji oraz motywuje do tego, aby nie ukrywać uczuć do drugiej osoby. Autentycznie ciekawa i interesująca tradycja, która zwraca uwagę na wartość i wymiar uczuć.
O miłości można mówić bez końca. Przed miłością jesteśmy równi, bez względu na wiek, zawód czy pozycję społeczną. Nie jest istotny fakt, czy jest to uczucie miłości do córki, męża lub matki, ponieważ Walentynki to dzień pięknych przeżyć.
Tylko nieliczni wiedzą, że dzień Świętego Walentego jest nie tylko dniem zakochanych, ale również dniem osób chorych na padaczkę.

Kochani życzę Wam (bez wyjątku!) samych pozytywnych emocji! Niech każdy przeżywa ten dzień na swój niepowtarzalny sposób.

P.

Kolejny rok już się kończy a następny zaczyna…
Kochani życzę Wam wolnych oddechów, które zawsze przegonią czarne, burzowe chmury. Tęczowych marzeń zbudowanych z pierwotnej siły i potęgi dziecięcej wyobraźni.
Życzę Wam jak najmniej nienawistnych trolli w Waszym życiu, które karmią się odrazą, obłudą i rozgoryczeniem…aby miały jak najsłabszą moc tworzenia zamętu i bałaganu w Waszych sercach.
Życzę Wam abyście odnaleźli swoje własne tempo i rytm, w którym najlepiej dzieją się wszystkie sprawy.
Życzę Wam pozytywnej siły i myśli, życzliwości dla siebie i innych. Chęci zmiany, odwagi i gotowości do wysiłku.
Życzę Wam abyście nigdy nie musieli prosić o bycie szczęśliwym i na każdym etapie swojego życia mogli ruszyć naprzód. Dbajcie o swoje marzenia! -wtedy one przyjmują najlepszy możliwy kurs i pociągają Was za sobą w najlepszym możliwym kierunku.
Szczęśliwego Nowego Roku! :*

P.S……Ogromnie cieszę się, że obdarzyliście mnie swoim zaufaniem! jeszcze raz dziękuje! ^_^

Scenografia-Paulishen
Fotografia-Aleksandra Macewicz Emey Studio

fot&scenografia-Paulishen
stylizacja- Adriana Szkoła

Zapraszam  

fot&scenografia-Paulishen
stylizacja- Adriana Szkoła

Dziękuje kochani!

Fot&scenografia&dekoracje-Paulishen
Zapraszam…

fot&aranżacja&stylizacja-Paulishen
Zapraszam do oglądania!

Znużona światem cywilizacji przenoszę Was w wiejskie klimaty…
Czy dacie się zaprosić? …nalegam!

scenografia & zdjęcia-Paulishen